دیروز که نتونستم بنویسم بخاطر این بود که صبحش از تهران اومده بودم  قم و حوصله نداشتم بنویسم . خیلی خسته شده بودم . آخه یک ضد حال بد خوردم و اون این بود که این همه رفتم تهران اما یادم رفت برم نمایشگاه الکامپ  . اصلا فراموش کرده بود . این امیر هم تو قم گفت که : اِ اِ اِ علی نمایشگاه الکامپ نرفتیم .  . همون جا خواستم خفش کنم . نمایشگاه خیلی دوست دارم . بخاطر اینکه تمام تازه های دنیای بزرگ و دوست داشتنی اینترنت و کامپیوتر و یا همون یارانه * ببخشید رایانه رو میشه اونجا دید .

بگذریم . چند روزی است تو خبرا تحاجم رژیم اسرائیل به لبنان و تشدید حملات بر علیه فلسطینیان است . یادم میاد حدود سه چهار سال پیش وقتی شوهر خاله ام به لبنان برای سفر کاری رفت قسمت های اشغالی لبنان آزاد شد  . بهش می گفتم دم  قدمت گرم.

اما دوباره تجاوز این رژیم شادی مردمان مقاوم لبنان و به خصوص جنوب این کشور را به یغما برد . اما نکته ای که قابل ذکر است حمایت مردم از حزب الله است که در جای خود جای تحسین برای این مردمان رو دارد . نمی خوام کارشون رو درست یا غلط فرض کنم . چون سر این مسئله خیلی ها مشکل دارند . اما به نظر من در کشوری که مقاومت در مقابل یک کشور متجاوز آن هم بوسیله یک حزب بسیار بزرگ است و مردمان این کشور اعم از شیعه و سنی و مسیحی و دیگر مذاهب با اتحاد از این حزب حمایت می کنند .

.:.

شاید بگین چرا در مورد جریانات پدر و پدربزرگم نمی نویسم .

می دونین چیه ؟ من روزای اول خیلی شلوغ می کردمو کلی این و رو اون ور برای حل مشکل می رفتم . اما یک روز مامانم تو جشمام خیره شد و گفت : علی تو ایمان به این داری که امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف حامی شیعیان و پیروان خود هستند ؟ گفتم خوب آره . معلومه . مثل روز یقین دارم . مامانم گفت : خوب پس واگذار کن به خود حضرت . ایشان همه مشکلات رو حل و فصل می کنند . تو تنها کاری که می تونی بکنی اینکه فقط و فقط از حضرت بقیه الله کمک بخوای و دعا کنی .