چند روزی بود که می خواستم با تقلید از مدیکو برای دوستان فال حافظ بگیرم، اما چون کتابا تو اسباب کشیمون بسته بندی شده بودن حسش نبود که بازشون کنم آخه باید همشونو توی قفسه می چیندم. امروز عصر حسش اومد و کتاب رو برداشتم و از حضرت حافظ خواستم که برای بچه ها اون چیزی که هست بیاد...

1- بابای خوبم

مردمی کرد و کرم لطف خدا داد به من           کان بُت ماه رخ از راه وفا باز آمد

لاله بوی می نوشین بشنید از دم صبح        داغ دل بو بامید دوا باز آمد

2- عموی گل گلابم

درین مقام مجازی بجز پیاله مگیر                 درین سراچه بازیچه غیر عشق مباز

به نیم بوسه دعائی بجز زاهل ولی              که کید دشمنت از جان و جسم دارد باز

3- فاطمه (دخترعمو)

ازراه نظرمرغ دلم گشت هواگیر                    ای دیده نگه کن که بدام که در افتاد

درداکه ازآن آهوی مشکین سیه چشم          چون نافه بسی خون دلم در جگر افتاد

4- داش امیر

گفت آسان گیر برخودکارها کز روی طبع         سخت میگردد جهان بر مردمان سخت کوش

وانگهم درداد جامی کز فروغش بر فلک          زهره در رقص آمد و بر بط زنان میگفت نوش

5- عمو رضا

تو گرخواهی که جاویدان جهان یکسربیارائی      صباراگوکه بردارد زمانی بُرقع ازرویت

وگر رسم فنا خواهی که از عالم براندازی          برافشان تافروریزد هزاران جان زهرمُویت

6- عرفان

پرسیدم از طبیبی احوال دوست گفتا            فی بُعدها غدابٌ فی قُربها السلامه

گفتم ملامت آید گرگرد دوست گردم              والله ما رَاینا حُباً بلا ملامه

7- تماشــــــاگه راز

نامه تعزیت دختر رَز بنویسند                       تا همه منچگان زلف دوتا بگشایند

گیسوی چنگ ببرند بمرگ می ناب               تا حریفان همه خون از مژه ها بگشایند

8- سپیده

پای ما لنگست و منزل بس دراز                   دست ما کوتاه و خرما بر نخیل

حافظ از سر پنجه عشق نگار                      همچو مور افتاده شد در پای پیل

9- مهدیه

ای روی ماه منظر تو نوبهار حُسن                خال و خط تو مرکز حُسن و مدار حُسن

در چشم پر خمار تو پنهان فسون سحر         درزلف بیقرار تو پیداقرار حُسن

10- فاتح

شکوه تاج سلطانی که بیم جان درودرجست    کلاهی دلکش است اما تبرک سر نمی ازرد

چه آسان مینمود اول غم دریا ببوی سود          غلط کردم که این طوفان بصد گوهر نمی ارزد

11- محمد رضا فاني دايي جان

یا رب اندر کنف سایه آن سرو بلند                گر من سوخته یکدم بنشینم چه شود

آخر ای خاتم جمشید همایون آثار                گرفتندعکس توبرنقش نگینم جه شود

12- مسافر کوچولو

شکنج زلف پریشان بدست بادمده               مگو که خاطر عشاق گو پریشان باش

گرت هواست که با خضر همنشین باشی     نهان زچشم سکندر چو آب حیوان باش

13- سید مهدی موسوی نژاد

آن خوش خبر کجاست که این فتح مژده داد    تاجان فشانمش چو زر وسیم در قدم

ازبازگشت شاه درین طرفه منزلست              آهنگ خصم او براپرده عدم

14- امید محدث

برکشد آینه از جیب افق چرخ و درآن             بنماید رُخ گیتی به هزاران انواع

در زوایای طربخانه جمشید فلک                  ارغوان سازکند زهره بآهنگ سماع

15-  طفلک جون

ماهی و مرغ دوش زافغان من نخفت وان         شوخ دیده بین که سرازخواب برنکرد

میخواستم که میرمش اندر قدم چو شمع      او خود گذر بما چو نسیم سحر نکرد

16- احسان ابراهیمی

در این غوغا که کس کس را نپرسند             من از پیرمغان منت پذیرم

خوشا آندم کز استغنای مستی                  فراغت باشد از شاه و وزیرم

17- امير حسين هاشمي

دوش دیدم که ملایک در میخانه زدند            گِل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند

ساکنان حرم ستر و عفاف ملکوت                با من راه نشین باده مستانه زدند

18- سعيد بختياري

هنگام وداع تو زبس گریه که کردم                دور از رخ تو چشم مرا نور نماندست

میرفت خیال تو زچشم من و میگفت            هیهات ازین گوشه که معمور نماندست

19- وحید جون

آنکه بی جرم برنجید و بتیغم زد و رفت           بازش آرید خدا را که صفایی بکنیم

خشک شد بیخ طرب راه خرابات کجاست      تادرآن آب و هوا نشوونمایی بکنیم

20- محمد نعمتي

بیاض روی ترانیست نقش در خور آزانک        سوادی از خط مشکین بر ارغوان داری

بنوش می که سبک روحی و لطیف مدام      علی الخصوص درآندم که سرگردان داری

21- حاج آقای نجمی

عاشق و مخمور و محجورم بت ساقی کجاست          گوکه بخرامد که پیش سرو بالا میرمت

آنکه عمری شد که تا بیمارم از سودای او                  گو نگاهی کن که پیش چشم شهلامیرمت

22- به دنبال چراغی

خنده و گریه عشاق زجایی دگرست می سرایم بشب و وقت سحر می مویم

حافظم گفت که خاک در میخانه مبوی          گو مکن عیب که من مشک ختن می بویم

23- مدیکو

سرو زر و دلم و جانم فدای آن یاری               که حق صحبت مهر و وفا نگه دارد

غبار راه گذارت کجاست تا حافظ                  بیادگار نسیم صبا نگه دارد

23- امیر هادی انواری

من اگر رند خراباتم و گر زاهد شهر                ایم متاعم که همی بینی و کمتر زینم

بنده آصف عهدم دلم از راه مبر                    که اگر دم زنم از چرخ بخواهد کنیم

24- سید علی ابطحی

خرم آن روز کزین منزل ویران بردم                 راحت جان طلبم وز پی جانان بردم

گر چه دانم که بجایی نبرد راه غریب             من ببوی سر آن زلف پریشان بردم

25- در قلب کویر

قصه العشق لا انفصام لها                          فُصِمَت ها هنا لسان القال

ما لِسلمی و من بذی سَلَم                        اَینَ جیراننا و کیف الحال

اینم برای خودم

نیکنامی خواهی ای دل با بدان صحبت مدار        خود پسندی جان من برهان نادانی بود

مجلس انس و بهار و بحث شعر اندر میان      نستدن جام می از جانان گرانجانی بود