مسلمانان چچن (بخشی سنی و بخشی شیعه بودند) کشته شدند، نسل کشی صورت گرفت، آواره و بی خانمان شدند، سران مملکتی سکوت کردند و به محکوم کردنی لفظی اکتفا شد.

مسلمانان فلسطین ( ناصبی هستند. ناصبی ها دشمن اهل بیت و کشتن شیعه را واجب و قاتل شیعه را مستحق ورود به بهشت می دانند) کشته می شوند. نسل کشی صورت گرفت ، آواره و بی خانمان شدند، سران مملکتی هر 1 یک ساعت بیانیه، همایش، کنگره، راهپیمایی، اعتراض، و قس علی هذا سر می دهند. میلیارد ها دلار خرج فلسطین می شود، جمعیت به آنجا ارسال می شود.

مسلمانان چین (بخشی سنی و بخشی به تلاش مبلغان ایرانی شیعه هستند) کشته می شوند. نسل کشی صورت می گیرد، آواره و بی خانمان می شوند. حتی بازداشت و شکنجه می می شوند. سران مملکتی سکوت می کنند. حتی نه محکومی، نه بیانیه ای، نه اعتراضی ، نه هیچی.

دختر مسلمان مصری در آلمان به دست هم شهری خود کشته می شود. نه نسلی کشته شده، نه کسی آواره و نه بی خانمان، سران مملکتی سینه چاک در مقابل آلمان می ایستند، چندین بیانه حقوق بشتر و آزادی بیان، تشیع جنازه سنبلیک، در نماز جمعه ها گفته می شود.

نتیجه گیری..

مسلمانان چچن نفعی برای ما نداشتند و اساسا کشور بوسنی نفعی به ما نمی رساند و مشکلی با صرب ها نداشتیم، لذا قس علی هذای ذکر شده فلسطین را انجام ندادیم

مسلمانان فلسطین نفس ما بیدن ، چون اولا با استکبار جهانی، صهیونیست قاصب دهن سرویس می جنگند و ثانیا ناصبی هستند و به خونمان تشنه و ثالثا مهم اینکه دهن اسرائیل این وسط داره سرویس میشه

چین چون جمعیتش خیلی خیلی زیاده حالا 180 190 نفر که اصلا توش گمه. بعدشم از کجا معلوم ناصبی نباشن و دشمن اهل بیت که ازشون حمایت کنیم. تازشم کشور چین به این خوبی که همش به نفع ما داره بهمون در خصوص انرژی اتمی حال میده چرا بهش ضدحال بزنیم.. هان ؟

اما دختر مسلمونه آلمانیه. اساسا هرچی دختر جماعت از صحنه روزگار محو بشه خطر بزرگی برای جامعه. چون دختران امروز مادران فردا هستند، لذا حمایت از اون دختره حمایت از جامعه و مردم جهانه..

به نظر شما دوستان چرا اینقدر تناقض در عملکرد سران نظام وجود داره؟ اگر مسلمون مسلمونه پس فرق مسلمونای چچن، فلسطین، چین و اون دختره چیه؟ حتما خون هرکدومشون باید به نسبت تمایلات آقایون رنگین تر باشه.....

امروز همه جا تعطیل است. رفتم دفتر. دیدم ادارجات تعطیل است. اعتماد ملی گرفتم و به خانه رفتم. در تاکسی، روزنامه را باز کردم، چشمم به نامه دختر عموهایم به عموجانم بر خورد. به مناسبت روز پدر. یاد روزهای نبود پدر در روزپدر افتادم.

شروع به خواندن کردم. بغض تمام وجودم را فراگرفت. به تمام کسایی که باعث و بانی این غم شدند لعن و نفرین فرستادم. دلم آرام گرفت. یادم رفت از تاکسی پیاده شوم . 200 متر جلوتر پیاده شدم. در این دویست متر تمام ظلم هایی که این چند روز در حق اقوام و دوستانم روادشتن افتادم و دوباره با کلماتی بر روان پاک پدر و مادر باعثین این ظلم ها دلم آرام گرفت.

خدایا عمومو در سلامت کامل به خانوادش برگردون و از ظلم نجاتش بده.

دوستان دیشب من یَک خوابی دیدم که صبح هر چی فکر کردم تعبیرشو نفهمیدم

خواب دیدم آقای محصولی، وزیر محترم کشور در صندلی عقب ماشین نشسته بودند و منو امیر جلو نشسته بودیم. آقا داشتن با موبایلشون صحبت می کردن که یک دفعه قطع شد، با عصبانیت فرمودند که : اح این موبایلا هم قطع میشه. بنده فرمودم: حاج آقا موبایلارو خودتون قطع کردین بعد شاکی هم هستین.. یک دفعه منو امیر ها ها ها زدیم زیر خنده. دوباره در صحنه ای بعد حاج آقا داشتن می فرمودند که بریم وزارت کشور تا صندق های رای رو برداریم . من دوباره گفتم : کدوم صندوق ها حاج آقا، صندوق هایی که شما تو شرای ریختین یا صندوق هایی که مردم توش رای ریختن؟  باز منو امیر ها ها ها ها خندیدیم...

حالا نمی دونم تعبیرش چیه... هرکی می دونه بهم بگه

البته خوابش بین الطلوعین بود ولی میگن خواب سیاسی در بین الطلوعین حاوی مطالب مُهُمیه