عرض شود خدمتتون که باید یک مطلبی رو اینجا بگم تا یک سری سوء تفاهم ها برطرف بشه.

از اینجا شروع می کنم:

اسم وبلاگ من تنهای تنهاست.

حدود ۲۸ بهمن ۸۴ بود. حتما براتون اتفاق افتاده که از نظر روحی یا به قول معروف دلتون تنها باشه . تصمیم گرفتم وبلاگی رو راه بندازم تا با نوشتننوشته هایی که ازاعماقوجودم می نویسماینتنهایی رو جبران کنم. شروع کردم به نوشتن.

تا اینکه از جایی خدا گلی رو واسم فرستاد که فکرشو نمی کردم. دیگه اسمم تنهای تنها نبود . چون لحظه به لحظه زندگی با او بودم. اما روزگار کاری کرد و بعضی مشکلات دست به دست هم داد تا منو او از هم جدا بشیم . شاید بعضی هاتون اونو بشناسین و بعضی ها هم نه .

اما مهم اینجاست که آدمیزاد وقتی میبینه با کسی از نظر روحی و دلی ارتباط خوبی بر قرار کرده به طبع دلش بهش گیر می کنه و همه آرزوهاشو آیندشو با او می سازه و در نظر میگیره .

اما وقتی دست بر قضا ، موانع با یاری یک دیگه نذاشتن این فراق به وصال برسه تقصیر اون عاشقه چیه که باید تصوراتش نسبت به معشوقش بشه توهم و خیال .

من آبرومو و شخصیتمو غرورمو گذاشتم پایه عشق .

اما الان هیچ نظری درباره زندگی و عشق ندارم .

پس لطفا دیگه نه درباره تنهای تنها و نه درباره عشق در این وبلاگ نوشته می شه و نه شما عزیزان نظری درباره ای دو موضوع می ذارین

جمله بالا یک خواهش وبه صورتی تمنا بود ...

بازم ممنون

* یک .. پیشاپیش فرارسیدن نیمه شعبان بر همه عزیزان محتر و محترمه مبارک باد ... قبل از اینکه کانکت بشم داشتم به نیمه شعبان سه سال پیش فکر می کرد .. چه شور و حالی داشتیم . با احسان و علی و سعید و محسن ( آقا دوماد ) و خیلی از بچه های دیگه مشغول آماده سازی برای جشن بودیم . دفترو چراغونی و به قول مشهدی ها شِرشِره آویزون می کردیم . بد فورم عشق و حال داشتیم . یادمه اینقدر هیجان برای فردا داشتم ( شب نیمه شعبان ) که خوابم نبرد . یادش بخیر . مرتضی ( پریشب عروسیش بوده .. بهت تبریک می گم . تلتو ندارم و الا حتما زنگ می زدم ) تو حال خوابیده بود . رفتم صداش بزنم بگم خوابم نمی بره بیا یکم حرف بزنیم که زاقارت افتادم زمین و خوابم برد . هی کاشکی فردا دیروز بود .

* دوباره عیدتون مبارک . اگه بتونم می رم جمکران و همتونو دعا می کنم و از آقا می خوام که حاجتهای همرو برآورده کنه .. یعنی از خدا بخواد که همرو در مقام استجاب شده دعا قرار بده

* اما گفتم یک کلمه هم برای تو بنویسم . به یک نتیجه رسیدم . اونم اینکه شاید وبلاگمو نمی خونی . اگه می خونی بدون من هنوز هستم . از قبل مشتاق تر و مجنون تر

طبق معمول لینک های چرت و پرت امیر هادی

این نرم افزار برای تعیین زمان مرگ آدمه ...

ماله من :  Jun 30 2061 یعنی 19315 روز دیگه ... به عبارتی ۵۳ سال دیگه ... به عبارتی در سن ۷۵ سالگی دار فانی را فوت می کنیم

خیلی دیره نه ؟

همه اتفاق ها ، خنده ها ، شادی ها ، قهر ها و آشتیها ، همه لحظه به لحظه و ثانیه به ثانیه با هم بودنمان از آن شروع شد . آن نقاشی . آن گل . آن گل لاله . لاله سرخ . برگی سبز . ساقه ای سبز . گل برگ هایش چه زیبا کنار هم چیده شده بودند تا با سربرگ های افکار من بازی کنند . تا مثل دو قطب آهنربا ، همدیگر را چذب کنند . افکار و نقاشی را می گویم .

آن برگ سبز تنیده بر حول گل لاله ، من را به یاد لحظه های تنهاییم می انداخت که به دنبال یاری در کوچه های خلوت دلم ، به دنبالش می گشتم . 

نگاه اول ، در آن همه نقاشی های زیبا ، اما آن گل ، گل لاله . لاله سرخ . برگی سبز . ساقه ای سبز . شروع داستان لیلی و مجنون . شیرین و فرهاد . همین دو کافی است برای مثال خنده های من و تو ، با هم . اما چرا حکایت داستان آهنربا در جذب ، دفعش هم بر سر ما آمد ؟ چرا رسم گل لاله بر وصل شیرین و فرهادها بر قصه ما سیطره نیانداخت ؟

چرا قصه ما اینگونه نوشته شد ؟

اولا : خدمت عزیزان مستشکل عرض کنم زیر قاب عکس رضا نوشته بود : محمد عظیمی . اسم رضا محمد رضا بود که تو کامنت ها یه بنده خدایی نوشته بود " چه خبرازپسرخاله ات سید محمد رضا ضیایی؟ بروبچچچه" اولا پسر خاله من نیست و پسر عمه بابام بود خدا بیامرز . دوما ضیایی نیو عظیمی . مستشکلا باید بیشتر دقت کنن

دوما : جمعه رفتم مشهد . جاتون خالی .. هفت رضا بود .. یا بهتر بگم سید محمد رضا عظیمی .. خدا بیامورزدش . توی خاجه ربیع دفنش کردن . نزدیکای قبر آقابزرگ خدا بیامرز . به قول عمه بابا که می گفت : نزدیک شما ( به آقا بزرگ می گفت ) دفنش کردیم تا مواظب پسرم باشی ...

همین دیگه ......

* روز است و تنها . بی کس . ایستاده ام بر بام . آینده ای مبهم را می بینم . از پس کوه های بلند چیزی دیده نمی شود . اما یک چیز قابل لمس است . وجود تو . فقط تو

 

* امروز رفتم نتایج حوزه رو بگیرم . یک پسره کنارم وایساده بود داشت روی تابلوی بزرگ اسمها ، مشغول پیدا کردن بود . من دیدم زده : ابطحی .. سید محمد علی زدم زیر خنده گفتم ببین اینارو . گفت به چی می خندی گفتم : اسممو اشتب زدن . گفت : محمد علی منم . بعد فهمیدم اسمم دوتا بالاتره .. کلا سه تا ابطحی بود که منو رضا و اون پسره . اصفهانی بود .. جالب اینجاست اسم پدرش سید محمد تقی بود

 

* باز می شود ببینم من رویت را که می خندد هنگام دیدن روی ماهت دلم ؟ آیا تو فکر می کنی همکنون به حال مرا هنوز ؟ مثل من ؟

 

* تو دل یه مزرعه .. یه کلاغه رو سیاه ... هوایی شده بره ... پابوسه امام رضا ... اما هی فکر می کنه ... اینجا جای کفتراست .. آخه من کجا برم ... یک کلاغ که رو سیاهست ... من که توی سیاهیا .. از همه رو سیاه ترم .. میون اون کبوترا .. با چه رویی بپرم .. تو همون فکرا بودش ... کلاغه عاشق ما .. یه دلش میگفت برو ... یه دلش می گفت بمون ... که یهو صدایی گفت ... تو نترسو راهی شو ... به سیاهی فکر نکن .. تو یه زائری برو ... من که توی سیاهیا .. از همه رو سیاه ترم .. میون اون کبوترا .. با چه رویی بپرم

 

* تو .. خودت تو .. زندگیم = تو .. آسمونم = تو .. اصلا خود خود خود تو .. نفس من ، زیبای من ، جون من ، دنیای من ، معبود من ، معشوق من ، محبوب من ، منصور من ، مقصود من ، اصلا خود من .... فقط تو ... تووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووو

 

* من به تو نمی رسم .. ای همه یه خوبی من ... تو نه دور می شی نه نزدیک .. به پای چوبی من .. به پای چوبی من .. تبر زده نگاه تو .. من نمی تونم برم .. اما تو هی می گی برو

 

* آخر با این دید شکاک مون نفهمیدیم این اوراق خانه بار و نمی دونم برگه های یارانه و پر کردنش آخر اطلاعات بازی نیست ؟ هست ؟ واقعا نیت خیره یا مثل کارت ملی و کارت سوخت و کارت سه نقطه همش یک سری سیاست نگری است ... !

 

* و دیگر هیچ . هیچ هیچ . هیچ و پوچ . ما که پاپیچ تو بودیم چه شدیم که دیگر هیچیم . می خواهم تا صبح بگریم . اشکانم با گونه هایم سرسره بازی کنند و شاد باشند

 

* هنوز هم دوستت دارم .......... کمتر ؟ ...... نه بیشتر .. بیشتر از پیش .. کمی به دیوانگی . یک دیوانه . یک مست . مست نگاهت . مست وجودت . هنوزم دوستت دارم ....... آباد؟ نه ..... خراب خرابم ..... خراباتیم . مجنون لیلیم .......... گیج ؟ عمرا .............. ماویجم . ذهنم ... ذهنم ماویج شده ... همان کج و کوله خودمان ..... هنوز هم دوستت دارم ........ غرق ........ غرق وجودت . خیمه ات با دلم مهر و موم شده است ....

 

* خداحافظ ... بی تو هرگز ................... عشق و سوزش .... و باز هم سلام