عرض شود خدمت شما خانم یا آقا ... یحتمل برداشت شما از متن من درست و صحیح نبوده . من اول راه نبودم . مشکل حال حاضر من آخر راهه ... یعنی اینکه چجوری تا آ]رش برم ...

ممنون بابت نصیحتتون اما از سوال آخرتون فهمیدم که شما فکر می کنید من نمی دونم یا می ترسم ( یا هر چیزه دیگه ) قدم جلو بذارم . نشستم توی خونه و کلی دارم خود خوری می کنم که وای نکنه از دستم بره و ندونه من به فکرشم ... نه این طوری نیست ...

تنها مشکل من اینکه دچار حاشیه هایی شدم که نذاشت قدم آخر رو بر دارم و به قول شما از آسمون بیوفته تو بغلم ... همون مشکلات باعث شد همین از فاصله یک متری دیدنشم تبدیل بشه به رویا .. بشه به یک تصور . مشکلاتی بوده و هست که شده مشکل اصلی من .....

او رفت

او رفت اما ماند

او رفت اما ماند خاطراتش

او رفت اما ماند خاطراتش که بود

او رفت اما ماند خاطراتش که بود شیرین

او رفت اما ماند خاطراتش که بود شیرین با لبخندی زیبا

او رفت اما ماند خاطراتش که بود شیرین با لبخندی زیبا

او رفت اما گذاشت لحظه به لحظه بودن

او رفت اما گذاشت اندوه نبودنش

او رفت اما ماندیم بی او

او رفت اما ماند

او رفت

اسم رضا بود . فامیل بود . رفیق هم بود . پسر عمه پدرم . تازه کت و شلوار لباس دامادی اش را به سر جالباسی آویزان کرده بود . یک ماه از به خانه رفتنش همراه یارش نگذشته بود . و چه آرام اما با اشک و آه او را بردی ای از دیار فانی ای جاوید مطلق . کاش رضا ، رفاقتت را بر من تمام کنی و مرا هم به دیار جاوید دعوت نمایی

خدا تو جیره خوار در بهشت برزخیت نماید

salam avalan englishi neveshtam chon kibordam farsi nadare. dovoman akhare teknoleji hastim. alan ba mobile nokia 9500 ram va ba sistem WILERESS daram up mikonam. kojam ke inghadr pishrafteye ke wileress dare ro bemanad. goftam ye kelasi gozashte bashim felan

بعضی آن را گرفتاری یا در دام افتاده می گویند  که علی کل حال آقای گرفتار با هفت تا طفل از نوع شبیه به هم یا قل های خودمان مصداق کامل عشق است .

قدیم ندیما می گویند عشق بستن چشم به واقعیت و ندیدن علت ضعوف شخص مورد نظر است و هزار عیب را به ترتیب در چشم سوژه مورد نظر به صف کرده و شخصی مورد نظر بعد از مشاهده یحتمل حسش عشقولانش به نفرتی بس خفن جا به جا می شده است ... پس محاسنش که عشق آنان را پرنگ تر می کند چه می شود ؟؟؟؟؟؟؟؟

عده ای بس قلیل اما تاثیر گذار در مخ های جوانان عاشق پیشه ، اضافه می کنند : عشق همان بی ناموسی  و خار مادر نداشتن است ... کلا از قدماء می گذریم که سخن دوست خوش تر است .

حال مراد و مرید و مسلک و مامن نویسنده که بنده سراپا تقصیر باشم چیست عرض می شود ..

به اتخاذ کلمه گرفتار را در رسم تجربه پیشه کردن قدیم ندیمی ها و بابا بزرگا که این حرفشان دمت گرم دارد اگر فرض محال بگیریم که الی تالی عرض می شود ، کمی سخت باور می شود که پسری یک لا تی شرت و یه شلوار پارچه ای شود معشوقه دختری بسیااااااااااااااااااااااار مغرور و صد البته محبوب  که این مثال بُسیار در جامعه رواجی بس چشم گیر و خط عمودی آمارش بس به ارتفاع عمودی برج میلاد در صفحه رشد ، مصداق فوق الذکر به قول قوم شیرین مشدی ها سیخکی بالا رفته است . البته به حسب مطابعت از قوانین فمینیسمی عکس این قضیه فرض محال نبوده است . لیکن در برهه های زمانی به کثرت هم گرویده .

حال بنده با همان مقوله سراپا تقصیر حاج و واج در این همه ان قلت در بحث شیرین و تلخ سه کلمه عین و شین و قاف مانده ایم .. مانده این چه نمی دانیم وجودیتش اثبات است یا اکذاب . اکذاب هم وجودیتش در صرف اظهار است یا بر قانون چون قافیه به تنگ آید شاعر به جفنگ و خود زنی و به قول بروبچ بی تربیتها به خود ....... آید .

اما فرض محال پراندیم ، ذکر کنیم که : گرفتار بودن به حسب ذهنن قدماء کمی غلط است چون درست است عشق وقتی در دل ملت شهید پرور راه پیدا کرد دیگر نه سن میشناسد و نه سال و نه سنه .. اما عقل هم در محل حکم فرمایی نشسته است

فی الحال نه به تلخی عشق که از هندوانی ابو جهل بد تر است می نگریم و نه به شیرینش که لحظه های دوتایی ای را رغم می زند ... بل که مصداق وجودش است که رنگش قرمز به سرخی سوزش و سبز به زندگی کردنش و آبی به همیشه با طراوتش و زرد به دلهره داشتن و سیاه به مجهول بودنش و سفید به پاکی اش .

و من می گویم : عشق وابستگی به حسی که هیچ کس آن را نمی فهمد الا محبوبش که خود عامل آن حس است و دیگر هیچ

سلام. من امیرم. اولین مهمان درپیت وبلاگ درپیت تر علی.. همیشه علی منتقده به هوای خودش بزرگ وبلاگ منهو همیشه نقداشو گوش میدمو آخرشم کار خودمو می کنم، آخه نقد هم بلد نیست بزنه ولی کاریش نمیشه کرد. علی در عین این که همیشه دورو برش شلوغ هست، بازم دست از اسم تنهای تنهاش بر نمیداره. این داداش ما باز به مغزش فکرایی خطور کرد که مثلا به وبلاگش مهمون دعوت کنه تا بتونه آمار نداشته اشرو بالا ببره. بعد از اون قضیه ای که گرفتنش، خودش همین طور خواست معروف کنه و کارشم بد نبود بهش از همین جا باریکلا میگم؛ برا مهموناش از من به عنوان اولین بیچاره ای که باید از جون مایع بذاره تا کمی به آمار این داداش ما بیفزایه، دعوت کردو من هم حرفشو زمین ننداختمو براش نوشتم.. به هر حال مهمونیی بدون شیرینیو چاییو آجیلییه. اینو برا مهمونای بعدی میگم که حساب کار دستشون باشه. الانم بالا سرم واستادهو یک پس گردنی بهم زد که بهت گفتم بنویس نه این که چرتو پرت بنویسی. به هر حال این جا آزادی نداشته باشم کجا می خوام آزادی داشته باشم.؟ ها؟ میدونم اذیت شدید چون سبک نوشتاری من همین طوره. ولی برا اولین مهمون باید تحملش می کردید... شاید مهمون بعدی هم خودم بودما. هماهنگ می کنم به خودم بده چون الان کسی نمیاد به این مهمونیای درپیت، چون همشون به مسافرتو کیفو حال رفتن، حالا ببینم چی میشه. فعلا

* امسال نشد واسه روز مادر برای مامان کادوی خوبی بخرم . به یک شاخه گل رز قرمز و آبی پسنده کردم .. خدا رو شکر مامان هم خوشش اومد ..

* راستی کسی نمی خواد در خونش اتوماتیک بشه ؟ با ما تماس بگیرید !

* یه طرح توپ امیر بهم داده ... درگیر اونم ... دعا کنین درست بشه می ترکونه ... فک کن

* سلام

می خندم

در ژرفای درونم می نگرم

عکس تو در گوشه و کنار دلم ، با قاب های زیبا مصفا شده ، این دل خراباتی مرا

مِی را جرعه جرعه و با زمزمه عشق که هم سوی با شراب چشمانت بود بر من خوراندی و خنده کنان فریاد معشوق بودنت را سر دادی

و چه زیبا محبوبی بودی و هستی

وقتی به تک تک قابهای درون دلم که صروت زیبای تو آنان را چون دُری خوش تراش تجلی داده ، می نگرم به خود می بالم که صاحب دلم تو هستی

این را فقط خود ، قبول دارم

مِی خورانیت که تمام شد کنار ناش افتاده و مستم ایستادی و بعد نشستی کنار من و دوباره با چشمانت مرا مست تر از مستی کردی که با چشمان خمارش به آغوش توهمی می نگرد تا شاید در توهمش صاحب دلی ستاره وار شود اما من نیازی به مِی و مِی گساری ندارم چون بدون اسلحه توهم خود را تسلیم ستاره پر فروغی چون تو می بینم

دست های دلم را بالا بردم و بدون تحدیدت علامت تسلیم را نشانت دادم تا بگویم همیشه تسلیم و مِی خوار و عکس دید تو هستم

پس هستم