دلم گرفته ........... دوست داشم اینجا بودی و سرمو رو شونت می ذاشتم  تا غم عالم برایم شیرین بشه چون با گرمی تو یخ غم آب بشده ... خیلی نامردی  ... تا حالا شده من غمگین باشم و تو پیشم باشی ؟ هه هه بگو مگه وقتی تو غمگین هستی من پیشتم ... وقتی مریضی من پیشتم ... به این میگن عند خودخواهی .. تازشم مگه تو بیکاری که به خاطر گرفتن دلم بیای فرتی پیشم .. درسته دلم ماله توه ولی خوب بالاخره با این همه مشغله ذهنی ای که داری خوب یذره هم به حرف دل من گوش کن دیگه .... بی معرفت جای دوری میره .....  تقصیر خودته ، می خواستی کاری نکنی که دلم بخاطر ندیدنت کوچولو شه ؟ به من چه .... تو بودی که که اومدی تو قلبم خیمه زدی و جا خش کردی .... به من هیچ ربطی نداره ... گریه کنم از نبودنت می گن بچه یه ، نکنم می گن سنگ دله .... آخه به کدوم سازه شماها برقصم ... نه راستی رقصیدن کار بدیه ... می خوام عکستو یه جایی قایم کنم که خودمم نفهمم که هر دم هواتم به سرم بزنه ... می دونی وقتی لپاتو تو عکس می بینم ناخداگاه خندم میگیره .. آخه یاد سوراخ لپت می افتم که همش ازم می پرسی : کو ببینم تو سوراخ لپ داری ؟ ولی دیگه دستتو وقتی می خوای عکس بگیری زیر چونت نذار .. زیاد تیپت خوب نمیشه . هه هه اون روز اینقدر حرف زده بودی که لبت خیس خیس شده بود ... هرچی بهت می گفتم عزیزم حرف می زنی پوف پوف نکن ... کو گوشه شنوا ... بیوفتی رو دنده لجا احد و بشرم نمی تونن از پست بر بیان .. هی ........... می گم بیا بریم با حضرت ازرائیل جون رفیق شیم ... خوب ..... بعد می گیم میشه ما دوتا وقتی خوابمون می بره روحامون تا صبح با هم باشن ؟؟ فکر می کنی بذاره ... من می گم لبخند می زنه می گه باید از خداجون بپرسم . به نظرت خدای مهربون می ذاره ما دوتا پیش هم باشینم ... اِ اِ اِ خوب دعوا نکن دیگه  . یعنی چی باید صبر کنی .... نخیرم من دیگه حوصله ندارم .... تو باید بیای پیشم ... اصلم کوتاه نمیام .... اصن باهات قهرم ... دیگه هم حرف نمی زنم .............................................................................. ببین .. قشنگم آشتی کنیم ... من حوصلم سر رفت .. هان ؟ آشتی آشتی ؟ باشه من تورو می بخشم .... باشه باشه عصبانی نشو گلم ... اصان ببخشید ... باشه .. بخشیدی منو ........... قربونت برم الهی .... نوچ نوچ سرتو درد آوردم ... دعا می کنی امشب خوابتو ببینم ؟ مرسی مهربونم ... مواظب نیلوفر من باش . بای بای

چند روز پیش با یکی از بچه ها صحبت بود در رابطه با چند شخصیتی ، در مقوله روانشناسی چند مبحث وجود داره درباره شخصیت و یکیش چند شخصیتیه . یعنی یک نفر چند شخصیت متغیر رو در روحش جا داده . میشه این جوری گفت که بدنش به چند حالت تقییر جهت میده . حتی می گفت یکی که الآن اسمش یادم نیست 16 شخصیت داشته . نکته مهم اینجاست که اگر شخصیت اصلیش رنگ چشماش قهوه ای باشه و شخصیت جانشینش آبی باشه چشمانش در حال شخصیت جانبی آبی مشه ( به حق چیزای ندیده و نشنیده ) اگه یادتون باشه یکبار هم تو تلویزیون همچین تیپی رو گفت . اما من از این نوع مبحث روانشناسی یعنی شخصیت پذیری و بهتر بگم تشبیه خود به دیگری بیشتر خوشم میاد . مثلا یکی دوست داره مثل مرد عنکبوتی باشه و تا اینجوری می کنه فرت و فورت از دستاش تار بزنه بیرون . یا مثل هرکولس یک سنگ 10 تنی رو بلند کنه و بنگاه نقل و انتقالات بزنه یا مثل شلیک همز از هوش بالایی برخوردار باشه از روی یک تخمه هندونه بفهمه قاتل تو هشت سالگیش شیشه مغازه آجیل فروشی رو با آجر 18 سانتی زده ترکونده و یا مثل یانگوم قدرت یاد گیری خوبی داشته باشه هزار یک قانون رو تو یه سکانس یاد بگیره . اَه خیلی جدی صحبت می کنم نه ؟! آره برو بچس این دسته بصورت خفن دچار یکسری چالش هایی تو زنگیشون می شن . مثلا یکی از علی دایی ( که ازش بدم میاد ) خوششون میاد و شروع می کنن به ادا دراوردنش ولی وقتی با عکسای عروسیش مواجه می شن می خوره تو ذوقشون که عجب آدمی بوده و ما خبر نداشتیم . یا مثلا از یکی از سران مملکتی خوششون میاد اما بعد که کارایی هی چند بد اونو می فهمن می خوان سر به تنش نباشه . البته در همه موارد بد بد نیست . یعنی سعی می کنه از یک ولی خدا طبعیت کنه یا خودشو شبیه فلان شخص الهی کنه . مثلا همین دیروز . داشتیم با بچه های دایی بابام بدمینتون بازی می کردیم که توپ افتاد اونور نرده . منم جوگیر شدمو از روی نرده با یک دست پریدم اونور ( تقلید از جکی چان ) که به ناگه دستمال لیز خورد و ما به شد به ناگه بخوریم زمین که چنین اتفاقی نیوفتاد و الا دیگر کلمه سلام کوچولوی ............ نمی شنیدیم . آره دواش و آبجی من یا آبجی و دواش من .... حالا خداوکیلی تا حالا جای کسی خودتونو گذاشتین . من دوست داشتم جای حضرت حمزه و ابن سینا و شلیک همز و جکی چان و آقای خاتمی و عابدزاده بودم اما واقعا می گم هیشکی مثل علی ابطحی خودم نمیشه . اینقدر دوسش دارم که حاضر نیستم با هیچکی عوضش کنم . راستی اگر می خوان بدونین در دل و ضمیر ناخداگاه هر کسی چی میگذره درباره شخصیت پذیری و نوع آهنگ هایی که دوست داره ازش بپرسین . چون مستقیما از ضمیر ناخداگاهش منشا می گیره

باز کردم کتاب را با نام تو بهترین آغاز کننده و دیدگانم را دوختم به خطهای سیاهی که نوری سپیدی ، آنان را در بر گرفته بود . خواندم کلمه به کلمه اش را و گفتم که تو ای گلی که رسم عشقبازی را با وجودت آمیختی و زبانت را با عطر گلهای محمدی معطر کردی تا کلماتت نور خدایی داشته باشد . گفتی من نمی توانم باوری محال داشته باشم دلی که با ایمان به تو عشق و محبتت سرشار است در عذاب کنی . تو کریمانه مرا مورد لطفت قرارم دادی و ای کاش مادر می دانست که دانستش مهمترین عمل دنیوی اوست و تو خدای مهربان مرا خلق برای بندگی کرده ای تا قرب به اختصاصت باشم که قلب و روح جانم آرام به نام تو باشد . ای محبوب ترین محبوب ها من بر تو سجده می کنم آیا این صورت آلوده به مهر تو گه سیاه می شود ؟ و لال می شود آیا این زبانم که نامت بر رویش باشد ؟ می دانم قلبی که فضایش را جو وجودت باشد هیچ مُهری برونش جا نخواهد گرفت و گوشهایم چون ذکر تو را می شنود هیچگاه بسته نخواهد گردید . من می دانم دست و بدن و پاهایم نمی سوزد وقتی ذره ذره آنان را کلام تو بر روی آنان حک شده باشد . آتش جهنم از سوزش آنان شرم دارد و به گلایه می گوید: که ای پروردگار قادر قدیر من ، تو بگوی بسوز می سوزانمش اما او مرا به یاد قدرت لامتناهی تو می اندازد . من او را بسوزانم ؟

به گوش تا گوش جهان هستی درب رحمتت را می بینم ، عزت توحید بخشندگیت را در گیتی و محبت و لطافتت را در جودت حس می کنم . ای پروردگار من ، تو چگونه دلبسته دلی را که به تو دل بسته در آتش به بست می گذاری تا دلش در آتش بسته شود ؟ ای محبوب من ، من را پناه ده از غضبی که بر کردارم داری و نگاه پر رافتت را و مهربانی به دوستانت را و آمرزنده گناهکاران را و چشم پوشی بدیهای بندگانت را به من عطا کن . و نجاتم ده ای مالک ملوک آخرت در روزی که خوب را به بد تمیز می دهی و جدایشان می کنی به واسته عملشان .

برداشتی آزاد از کتاب پروازروح . صفحه 171

حاج ملا اقاجان زنجانی . عاشقی دل سوخته و عتیق و آزاد شده ی هواهای نفسانی . فقیه و عالم و عارفی کامل و مراحل خلوص اخلاص را پیمود و خود را در دریای محبت خدا انداخت .

رهرو منزل عشقیم و زسر حد عدم تا به اقلیم وجود این همه راه آمده ایم

سبزه خط تو دیدیم و زبستان بهشت به طلبکاری این مهر گیاه آمده ایم

آبرو می رود ای ابر خطاپوش ببار که به دیوان عمل نامه سیاه آمده ایم

امروز یعنی ۲۰ رجب سالروز رحلت این مرد خدایی است . امید است روح پر فتوح حاج ملا آقاجان در همه احوال مارا یاری کند و از عنایات معنوی خود مارا بی دریغ نگذارد تا در سیر و سلوک موفق باشیم

طبق تحقیقات به عمل آمده پسران عاشق به دسته های ذیل تقسیم می شوند .

دسته اول . در این دسته پسران از سنین 18 تا 99 سال داخل می شوند . مشخصات این دسته را می توان به : مطیع محض ، بد بخت بیچاره از نوع کلاسیک ، خر روی پل نگذشته ، وصله نا جور اشاره کرد . معشوقه های این پسران عبارت اند از : دختران بسیار پولدار از نوع باباشون ، باباهایی که در منصب و جاهایی هستند ، لیدی هایی که خوب بُسیار پول دارند ، و علی ذالک . این پسران بعد از گذشت و عبور همان الاغ از پل به صورت بس عجیب کارشان به صندلی های زیبای دادگاه کشیده شده و عکس سه در چهار آنان در روزنامه های کثیر الانشار به مضامینی چون عاشق فراری با ......... تومان فرار کرد .

دسته دوم . از آنانی هستند که با یک لبخند عاشق میشن . چجوری ؟ خوب فرض کنید در کوچه ای خلوت و حدود 6 متری در حال حرکت هست ( همون پسره ) ناگه بیاد می آورد که باید به سمت راست کوچه نقل مکان کرده و به طرف رسات در سه راهی کوچه برود که در یک لحضه دختری از پشت دیوار با لبخنی بر لب که یحتمل پیامکی از نوع جکی برایش آمده پدیدار می شود . پسر که از خود بیخود بوده و این صحنه بس رمانتیک را مشاهده می کند ، در رویا رفته و خود را با دختر نگون بخت در آسمان و بر روی ابرها می بیند . اما تا سلام می کند دختر اخم کرده ومی گوید : بی شرف مگه تو خواهر مادر نداری به دختر مردم سلام با دید عشق می کنی که رشته فکر پسرک پاره شده است . اطباء می گویند که این شک عصبی تا حدود چند روز تا چند سال ادامه دارد که این نوع عشق مخصوص پسرانی است که زیاد فیلم هندی میبینند و رده سنی خاصی ندارد

دسته سوم . این دسته از پسرانی هستند که موزیک ها و کلیپ های عاشقانه مثل : با موی لخت و تیره ، چشم خمار و خیره یا مثلا دلم برات تنگ شده جونم ، می خوام ببینمت نمی تونم گوش کرده و هر دختری را به عنوان کاندیدای همسر خود دیده اند بدون آنکه ببینند او کیست ؟ چیست ؟ از کجا آمده ؟ به کجا میرود ؟ کزینه الف و ب ؟ هیچکدام . این دسته مثل امرسان می مونند : هر روز بهتر از دیروز . یعنی هر روز عشقشون بهتر از دیروزه . این دسته هم فقط با لوازمی چون مبایل سینبین یا جاوای کد 9 و یا ام پی تری پلیر و حداقل یک سیستم از نوع خفنش در منزل نیاز است

دسته چهارم . این دسته به قول خودشان با دل عاشق دختری بس خوشبخت شدند . یعنی آنکه با شناخت دختر و خانواده دل به او بسته و اور ا معشوق خود قرار داده و دل خود را دو دستی به او بخشیده اند . این عاشق های بیچاره در سنین 26 تا 27 سال است . چون زیر بیست و شش جزء سه دسته بالا و از جمله خامان روزگار اند و 27 به بالا جزء پخته شده ها که پخته های زندگی می دانند که ازدواج کردن هی کمی کشکی نمی شود و خامان هم چون خامند زود افسار خود را به دست یک دختر داده و هی کِیفی عظیم نموده و خود را عاقل العقلاء و شریف می دانند

روان شناس ها بر این عقیده اند که حرک رفتاری ، خود عملی بنیان گرا در نوع نو اندیشی آینده است . لذا به بررسی نوعی از این بنیاگرا در جامعه می پردازیم ...

هفت سالگی -- در این سن دختر ها به سه تیپ دسته بندی میشن..

1- دست اول دخترایی هستند که احساس می کنن با پسرها فرق دارن ولی عمل پسرانه می کنن مثلا میبینن موهاشون بلند تر و از نظر پوشش ، پوشیده تر اند و از دیوار راست و البته کمی مایل به 45 درجه بالا می روند ... این نوع وقتی به آنان اطلاق پسر میشود ، لپهای خود را همگام با لبان خود به عقب رانده و کِیفی بس عظیم می کنن ..

2- احساس برتریت از همان طفولیت کرده و خود را برتر از پسر و حتی در آینده بر این عقیده است که محل سگ به پسرها نگذارد

3- این دسته واژه بوق برایشان بسی زیبا و صحیح است کما اینکه هیچ گونه فرق و گونه برای جنسیت ندارند و کار خود را کرده و به رشد خود اکتفا می کنند

دوازده سالگی -- این دسته به دو تیپ می باشند ..

1- آن که سعیشان برین است تا می توانند خود را در اذهان پسرها نمایان کرده و علی الحساب و حد الممکن برتر از پسر نباشند مساوی پسر عَلَم شوند که این دسته به علت زیادی حرکات و سکنات و کمی وقت از مدار بحث خروج دارد

2- اما این دسته شان خود را ( رجوع به شماره دو در هفت سالگی ) بالاتر دانسته و از همین سن ، جنس برتر را در ذهن می پرورانند . از خصوصیات این سن می توان به ایش گفتن ها در دیدن لوس بازی پسرها ، و لبخند های تلخ در شنیدن جک های پیرامون خواستگاری اشاره کرد .

هجده سالگی -- این دسته اقسام بُسیاری دارد که بالاکتفا به برخی از آنان اشارکی می کنیم ( اشارک را فرهنگستان هنر به خاطر اختصار

کلمه اشاره کوچک بنا کرده است . خدا پدر و مادرشان را غریق رحمت خویش فرماید . الهی آمین )

1- این دسته به رغم بودن سنشان در دایره ازدواج تا صحبت شوهر می شود و لپ های خود را گل انداخته دیده و سر را پایین انداخته و قبل از هر حرفی کلمه " من هنوز باید درس بخوانم " را به زبان آورده و کلی فحش و ناسزا نسار خود در دل می نمایند

2- این دسته بیشتر دوست دارند روحیات پسران را به کند و کاو بپردازند . لذا با عنوان های برادر ، داداش ، همکار ، هم درس ، و علی ذالک با سیر عظیمی از پسرا دوست می شوند و به قول خودشان من هنوز تصمیم ازدواج ندارم

3- این دسته همان بوق های هفت ساله بودند که بیشتر دوست دارند آرزوهای خود را به نتیجه برسانند و حال اگر شوهر باشد یا نباشد . رنگ پسری ببینند یا نبینند ، و از آن بالاتر پسری بخواهد داداش او شود حتی نگاه هم بهش نمی کنند چرا ؟ چون درس واجب تر از پسرهاست

25 سالگی -- در این سن صدی نود دختر ها به خانه بخت رفته و علی الحساب یکی دوتا بچه در بغل خود می پرورانند . آما اگر مزوجه نباشند . تاریخ به این سنین از دختر ها القاب : پیر دختر ، ترشی لیته ، مال باخته ، چشم گریان ، آه نهان ، گوشه نشین خانه و غیره داده است

1- در این سن چون خواستگاران این دسته نسبتا قلیل و از دسته پسرهای بی خیال اند ، بله از دهان دخترا با رکرد 2 صدم ثانیه بعد از درخواست خواستگاری از دختری به نام ف.ر در تهران به ثبت رسیده است

2- دسته دوم چون خواستگاری نداشته و ناچار تاقچه بالا گذاشته و می گوید . من شوهر بکن نیستم و سر هر پسر نگون بختی عیبی می گذارد که به چندتای آنان اختصارا اشاره میکنیم . مثلا . دماغش کج است . ابروی کلفتی دارد . قدش با من مناسب نیست . زیاد می خندد . و غیره

3- این دسته همان بوق ها هستند که گریه پدر و مادر را چندی ناسزا در آورده و زبان مو دار خانواده را آسفالت کرده و همچنان سر خود را به کار خود گرم می نماید

35 سالگی -- در این سن اوضاع بسیار خیت می شود . چرا ؟ چون یا ازدواج کرده و یا ازدواج نکرده و یا طلاق گرفته است . ازدواج کرده را که کاری نداریم . ازدواج نکرده هم همان دسته دو در 25 سالگی هستند که حوصله شریفشان به سر آمده و همان خواستگار اول بله را می گویند و یک پسر بدبخت به جهان افزوده می شود . آما طلاق گرفته . واه واه واه . واقعا بلا به دور . یکیش در فامیل برای صد بمب اتم و هزار بمب خردل بس است چون اشک و پی همه را درآورده و افاده خود را به درجه 5600 می رساند .

در آخر هم اشاره می شود که از سن 35 تا به بالا از دست رفته قلمداد شده و نیازی به ذکر آن نمی بینیم .