دیروز که نتونستم بنویسم بخاطر این بود که صبحش از تهران اومده بودم  قم و حوصله نداشتم بنویسم . خیلی خسته شده بودم . آخه یک ضد حال بد خوردم و اون این بود که این همه رفتم تهران اما یادم رفت برم نمایشگاه الکامپ  . اصلا فراموش کرده بود . این امیر هم تو قم گفت که : اِ اِ اِ علی نمایشگاه الکامپ نرفتیم .  . همون جا خواستم خفش کنم . نمایشگاه خیلی دوست دارم . بخاطر اینکه تمام تازه های دنیای بزرگ و دوست داشتنی اینترنت و کامپیوتر و یا همون یارانه * ببخشید رایانه رو میشه اونجا دید .

بگذریم . چند روزی است تو خبرا تحاجم رژیم اسرائیل به لبنان و تشدید حملات بر علیه فلسطینیان است . یادم میاد حدود سه چهار سال پیش وقتی شوهر خاله ام به لبنان برای سفر کاری رفت قسمت های اشغالی لبنان آزاد شد  . بهش می گفتم دم  قدمت گرم.

اما دوباره تجاوز این رژیم شادی مردمان مقاوم لبنان و به خصوص جنوب این کشور را به یغما برد . اما نکته ای که قابل ذکر است حمایت مردم از حزب الله است که در جای خود جای تحسین برای این مردمان رو دارد . نمی خوام کارشون رو درست یا غلط فرض کنم . چون سر این مسئله خیلی ها مشکل دارند . اما به نظر من در کشوری که مقاومت در مقابل یک کشور متجاوز آن هم بوسیله یک حزب بسیار بزرگ است و مردمان این کشور اعم از شیعه و سنی و مسیحی و دیگر مذاهب با اتحاد از این حزب حمایت می کنند .

.:.

شاید بگین چرا در مورد جریانات پدر و پدربزرگم نمی نویسم .

می دونین چیه ؟ من روزای اول خیلی شلوغ می کردمو کلی این و رو اون ور برای حل مشکل می رفتم . اما یک روز مامانم تو جشمام خیره شد و گفت : علی تو ایمان به این داری که امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف حامی شیعیان و پیروان خود هستند ؟ گفتم خوب آره . معلومه . مثل روز یقین دارم . مامانم گفت : خوب پس واگذار کن به خود حضرت . ایشان همه مشکلات رو حل و فصل می کنند . تو تنها کاری که می تونی بکنی اینکه فقط و فقط از حضرت بقیه الله کمک بخوای و دعا کنی .

تعطیلی فکر .  

اصلا هم خنده نداره . کجاش خنده داره ؟  در عوض باید گریه کنی که نمی تونی فکر کنی . سرش داد زدمو گفتم مگه دیوونه شدم که نمی تونم فکر کنم .  اما با صدای آرومی گفت : دیوونگی سر و دم نداره که تابلو باشه . از دور می شه فهمید که چه خبره . همچین لنگ می زنی که اگه هم راه نری می شه فهمید که کیج می زنی .

به حرفش زیاد اهمیت ندادم اما اعتراف می کنم شنیدن حرفاش برام خیلی سخت بود . اینقدر سخت بود که با هر کلمه حرفش ، با هر نگاه سنگینش ، فاصله من رو با خودش هر لحظه بیشتر و بیشتر می کرد . اما می تونم دوباره مثل اول بشم .... مثل اول اول اول

بر روی تو نوشتم سلام ............. اما نشنیدم علیک سلام

راستی شاید تو این چند روزه نوشته های شخصی مو تموم کنم و به حالت اول برگردم

                   نوریس پانس توپیچینگ

تو کامنتام یکی برام پیغام گذاشته بود که تو وبلاگ شیوا درباره پدر و پدر بزرگت چیزی نوشته .

چند تا مطلب رو براتون بگم بد نیست . این وبلاگ شیوا خانوم یا اقا ، اینقدر ترسو و بزدله که برای نوشته هاش یک کامنت نذاشته تا بقیه هم درباره نوشته های در پیتش نظر از خودشون در وکنن و در ثانی منتظر یک تقی به توقی به قول خودش هست تا به بی ادبی های خودش بپردازه .

اگه دیدین من داستان براش ساختم و اونم برام ( به صورت تقلبی و از روی تقلیدی ) داستان از خودش ساخت ، فقط و فقط برای این بود که بهش نشون بدم بله خانوم یا آقای شیوا فکر نکن خالی بستن رو فقط خودت بلدی .

دیگه هم حوصله ندارم با کسی که نه از ادب چیزی سرش می شه و نه قانون و قاعده نوشتن رو بلده نوشته به نوشته بشم .

پس اینقدر بنویس که جونت در بیاد و  دیگه هم نشنوم که کسی بیاد و منو به اون گاگول نسبت بده .

بعدشم بنا نیست هر کسی که در این باره می نویسه حتما فامیل ما باشه . این خجالت داره که همه چیزو به ما نسبت بدین . حتما بی بی سی و یا روز آنلاین هم از فامیلای ما هستن که تو سایتاشون درباره پدربزرگ و پدرم گفتن .؟؟؟؟؟؟؟ 

بابا ، جان من یکم فکر کنید . تو جامعه ای که همه به هوش و تفکر معروف هستن چرا باید ما ها این جوری فکر کنیم . نکه بگم از این طرز نوشته ها خسته می شم ، نه اما یکم بر فشارای روحم اضافه می کنه . فکر هم  نکنین با این نوشته ها و توهین ها من کنار می کشمو به قول بعضی ها صحنه رو خالی می کنم . نـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه . برعکس بیشتر اشتیاق پیدا می کنم که در این عرصه برای خود جایی باز کنم .

راستی اگه می بینین من یکم دیر به دیر و یا کم اینترنت کار می کنم به خاطر اینکه باید بیام کافینت ، چون کامپیوترامون رو .........................

خوب فعلا

دیروز نشد براتون بنویسم ، چون سایت بلاگفا مشکل داشت .

اما الآن درست شده ( خوب این معلومکه )

حدود سه روز است که بابا هر روز زنگ می زنه و شرح حالشو برامون می گه و دیشب هم پدربزرگم زنگ زدن و حالشون الحمد لله خوب بود . اما  اما هنوز خبری از آزادی و یا ......... نیست .

دیروز که برای خبرگیری رفته بودم ، بهمون اعلام کردند که برای آزادی پدرت خبرت می کنیم . ما هم گوش به زنگیم تا سری جلدی بپریمو کارای سند و آماده کنیم تا کارا ردیف شده .

خانوما ، آقایون . فعلا یا علی

خوب خبرا رو که دارین . دفعه قبل خواستم بیشتر بنویسم اما واقا حال و حوصله شو نداشتم .

البته اون روزی که نوشتم براتون ، صبحش ساعت ۳ رفتم قم برای دادن لباسای پدربزرگم . لباسای کثیف ایشون رو رفتیم گرفتیم و شستیم و دوباره رفتیم دادیم . البته چند روز پیشش عموم محمد علی و مادر بزرگم به ملاقات پدربزرگم رفته بودند . خلاصه همون روزش هم طرفای ساعت ۳ برگشتم تهران و با همه خستگیم نشستمو نوشتم . ( همون بحث عشق نوشتن )

بمیرم برای پدربزرگم . به گرما بد جوری حساسیت داره و نمی تونه زیاد تحمل کنه .

بگذریم . تو خبرگذاری ها شایعه شده که ایشون رو به کلاردشت تبعید کرده بودند . والله من ندیدم کسی رو که به جایی چون کلاردشت تبعید کنن که آب و هواش خوب باشه و سومین شهر اکسیژن دار دنیا و در ثانی کسی که تبعید است چطور آخر هفته رو در تهران برای جلسات و زمستونا در قم و هر یک ماه برای زیارت به مشهد میره ؟ این حرفا اینقدر خنده داره که از این آقایون واقعا بعیده این حرفا . آدم شک می کنه . نظر شما چیه ؟

راستی از همه دوستای عزیزی که تو این مدت ابراز هم دردی کرده و یا در وبلاگ خود به نوعی این ناراحتی رو ابراز کردند تشکر می کنم .

فردا پس فردا در این مورد بیشتر می نویسم و وبلاگا و سایت ها رو معرفی می کنم .

فعلا

من سید علی ابطحی هستم

شاید تا مدتی نتونم آپ کنم ، پس معذرت می خوام .

راستی این وبلاگ منه یعنی سید علی ابطحی ، ۲۰ ساله ، ساکنه قم ، گاهی هم تهران و بعضی وقتها هم کلاردشت . از دوستامم می خوام بپرسین . تو سایت کلوب و ارکات و گزگ هم عضوم ، اگه خواستین چک کنید برین سر بزنین . داستانی هم که درباره شیوا نوشته بودم یک جور کل کل داستان بود و بس . دیگه هم خوش ندارم که به من یا وبلاگم رو به اون شیوای گور به گور شده نسبت بدین . ok ؟